Stowarzyszenie Pisarzy Polskich

Oddział Warszawa
image
image
Florian ŚMIEJA

(ur. 22 sierpnia 1925 w Zabrzu-Kończycach) – polski poeta, tłumacz, badacz literatury hiszpańskiej.

Podczas okupacji wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. W 1944 roku zbiegł do Anglii. Po wojnie studiował anglistykę i iberystykę na Uniwersytecie Londyńskim, uzyskując stopień naukowy doktora, następnie wykładał iberystykę na University of Nottingham. Należał do grupy poetów polskich skupionych wokół pism „Merkuriusz Polski” i „Kontynenty”, którego był redaktorem naczelnym. W roku 1969 wyjechał do Kanady, gdzie wykładał w University of Western Ontario. W latach 90. prowadził zajęcia na iberystyce Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Opolskiego. Debiutował w 1953 roku zbiorem wierszy Czuwanie u drzwi. Swoje wiersze, szkice literackie, wspomnienia publikował m.in. w „Odrze”, „Tygodniku Powszechnym”, „Poezji”, „Więzi”. Jest autorem licznych szkiców, tłumaczeń (m.in. J.R. Jimeneza), opracował Poezje arabsko-andaluzyjskie.

Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1965).

W grudniu 2009 otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Twórczość:

Poezja:

  • Czuwanie u drzwi (1953)
  • Powikłane ścieżki (1964)
  • Kopa wierszy (1981)
  • Wiersze (1982)
  • Jeszcze wiersze (1984)
  • Przeźroczystość czasu (1992)
  • Ziemie utracone (1994)
  • Mały wybór wierszy (1994)
  • Wśród swoich (1998)
  • Niepamiętanie (1999)
  • Bezrok (2001)
  • Nad jeziorem Huron (2002)
  • Późne notacje (2004)

Inne:

  • Poezje arabsko-andaluzyjskie (1988)
  • Siedem rozmów o poezji (1990)

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com