Stowarzyszenie Pisarzy Polskich

Oddział Warszawa
image
image
Zenon WIKTORCZYK

(ur. 17 lipca 1918 w Stanisławowie, zm. 27 marca 1997 w Warszawie) – polski aktor estradowy, reżyser teatralny, satyryk, konferansjer, dziennikarz

Biografia

Urodził się 17 lipca 1918 w Stanisławowie, ówcześnie znajdującym się na terenie Austro-Węgier (obecnie Ukraina). Przed wojną rozpoczął studia medyczne. Żołnierz kampanii wrześniowej 1939, oficer Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, dowódca kompanii w batalionie Bełt. Więziony w obozach jenieckich w Łambinowicach, Sandbostel i Lubece. W 1945 wraz z kolegami z oflagu założył w Lubece teatr rewiowy. W 1946 powrócił do kraju i zamieszkał w Katowicach. Parał się dziennikarstwem, pisał recenzje teatralne, występował w audycjach radiowych. W 1949 przeniósł się do Warszawy i związał się z radiem, które przyniosło mu wielką popularność. W 1954 ukończył studia polonistyczne. Był założycielem warszawskiego Teatru Buffo, Kabaretu Szpak, członkiem radiowego Studia Piosenki Zespołu Dziewiątka i Teatrzyku V klepki. Znany przede wszystkim jako współtwórca i gospodarz audycji radiowej Podwieczorek przy mikrofonie, którą prowadził przez ponad trzy dekady. W latach 1950–1983 pełnił funkcje kierownicze w Polskim Radiu w Warszawie. W latach 1950–1968 kierował Redakcją Humoru i Satyry, a w latach 1973–1983 Redakcją Rozrywki. Był także długoletnim i zasłużonym działaczem ZASP-u, m.in. przewodniczącym Sekcji Estrady oraz członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Zmarł 27 marca 1997 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 29-IV-3).

Filmografia:

  • Miś (1980), reż. Stanisław Bareja – minister Władek Złotnicki

Publikacje:

  • Estrada – Materiały repertuarowe dla estrad Cz. 3 Kabaret Szpak, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1975

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia:

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1996)
  • Krzyż Walecznych (1944)
  • Krzyż Zasługi z Mieczami (1944)
  • Warszawski Krzyż Powstańczy (1981)
  • Medal Za udział w wojnie obronnej 1939 (1985)
  • Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1977)
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971)
  • Honorowa Odznaka Komitetu do Spraw Radia i Telewizji (1977)
  • Odznaka „Za zasługi dla Warszawy” (1978)
  • Medal 30-lecia Polskiej Estrady (1979)
  • Medal 75-lecia ZASP (1993)
  • Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za reżyserię radiowych audycji satyrycznych: Radio-kabaret, Trzy po trzy oraz Radio-variete (1965)
  • Nagroda Ministerstwa Obrony Narodowej za kierownictwo i reżyserię programów zespołu estradowego POW – Czarne berety (1967)
  • „Złoty Mikrofon” za całokształt działalności aktorskiej i reżyserskiej za polu satyry radiowej i audycji rozrywkowych oraz twórcze poszukiwania w dziedzinie słuchowisk (1973)
  • Nagroda I stopnia Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za całokształt twórczości i działalności w Polskim Radiu (1982)

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com