Stowarzyszenie Pisarzy Polskich

Oddział Warszawa
image
image
Agnieszka Syska „Abecadło strzegło”

Autor: Agnieszka Syska
tytuł: Abecadło strzegło,
Miejsce wydania: Szczecin 2015
Wydawnictwo: Zaułek pomyłka
Data premiery: 13 lutego 2013
Opracowanie graficzne, projekt okładki, skład i łamanie: Anna Paszkowska
Zdjęcia wykorzystane w książce: Stefan Zajonz
Stron: 58,
ISBN: 978-83-64346-12-5
Cena: 35,00 PLN

Nowa iskra ABECADŁO STRZEGŁO to tom Agnieszki Syskiej wydany przez szczeciński ZAUŁEK. To kolejny neo-wariant koncepcji edytorskiej. Książka liczy 50 stron. Wiersze zajmują 14. Reszta to „didaskalia” oraz fotogramy Stefana Zajonza, artysty od 1977 roku mieszkającego w Niemczech. Wydawca pozwolił sobie na strony białe, rozdzielające jeden fotogram od drugiego. Mamy też strony z biogramami i poetki, i fotografika. Koncepcja edytorska stanowi „dzieło osobne”, istotne samo w sobie i zbudowane na nieszablonowej inwencji i koncepcji. Książka przestaje być „nośnikiem do czytania” – ZAUŁEK to publikacja interdyscyplinarna i wprowadzająca w dialog dziedziny sztuki. Wiersze Syskiej są drukowane kapitalikami, co ​buduje neo-księgę poprzez przywołanie języka źródłowego (Księga – Tora). Kim jest abecadło i kogo strzeże albo strzegło. Alfa i Omega strzeże jego albo jej wejścia (Bereszit) albo Wyjścia (Szmot). Jego/jej wejście/wyjście ma źródło w Księdze. Można szukać ​Białoszewskiego. W Sysko-księdze są pary: Litery – Alfy i Omegi. Pustyni i Morza. Języka i Fotografii. Bieli i Czerni. Litery – Początku i Końca. Białoszewski w „ABECADŁO STRZEGŁO” to symbol i zapis. Abecadło chce, by ich, jego albo jej i ich wędrówka i rytuał i obrzęd trwały a celu, czyli Obietnicy nie osiągnęły (Narracja ma silny podmiotowy charakter. Ale nie wiemy jaką płeć ma bohater liryczn​y​. Tego chce Abecadło albo wymaga Obietnica. Z Księgi bierze się m.in. Bezmiar Słowa/mowy (bezlik stworzeń, języków). Z obrzędu m.in. Zaklęcie, zachłanność. Słuch poetycki Syskiej, o czym pisała Urszula Kozioł, ma korzenie Leśmianowskie. Neoawangardowe „ABECADŁO STRZEGŁO” to neo-wędrówka, bezmiar nienawiści i miłości, cierpienia i szczęścia, bezkres morza, czterdziestu lat wędrówki „wspólnej” i osobistej przez pustynię. Syska sięga do Miłoszowych przekładów Psalmów. W Dawidzie szuka Pieśni. W jej neo-księdze są pary Pieśni: język źródłowy i język polski. Neo-wariant koncepcji edytorskiej to neo-język. NOWA ISKRA to abecadło, które odeszło od wieży Babel, czyli się nie ustrzegło. ISKRA przeszła morze łez, osiągnęła Obietnicę.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com